{"id":246,"date":"2017-10-25T13:43:13","date_gmt":"2017-10-25T11:43:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/?page_id=246"},"modified":"2017-10-25T14:47:48","modified_gmt":"2017-10-25T12:47:48","slug":"historia-sw-elzbiety","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/?page_id=246","title":{"rendered":"Historia \u015bw. El\u017cbiety"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>7 lipca 1207 r., wed\u0142ug\u00a0przekazanej tradycji na\u00a0zamku w\u00a0Sarospatah na\u00a0W\u0119grzech, albo\u00a0jak m\u00f3wi\u0105 inne \u017ar\u00f3d\u0142a historyczne w\u00a0Bratys\u0142awie, obecnej\u00a0stolicy S\u0142owacji, przysz\u0142a\u00a0na \u015bwiat El\u017cbieta – c\u00f3rka kr\u00f3la w\u0119gierskiego Andrzeja II z\u00a0dynastii Arpad\u00f3w i\u00a0Gertrudy, c\u00f3rki\u00a0Bertolda IV hrabiego Andechs i\u00a0Meranu w\u00a0Bawarii i\u00a0siostry \u015bw. ksi\u0119\u017cnej\u00a0Jadwigi \u015al\u0105skiej. By\u0142a\u00a0trzecim dzieckiem g\u0142\u0119boko pobo\u017cnego kr\u00f3la Andrzeja II, kt\u00f3ry\u00a0przez ca\u0142e swoje panowanie wspiera\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zar\u00f3wno pomoc\u0105 zbrojn\u0105, jako\u00a0krzy\u017cowiec, jak\u00a0i jako fundator wielu \u015bwi\u0105ty\u0144 i\u00a0klasztor\u00f3w, daj\u0105c\u00a0przy tym codzienne \u015bwiadectwo chrze\u015bcija\u0144skiego zaanga\u017cowania na\u00a0rzecz pomocy ubogim.<\/p>\n

Zgodnie ze\u00a0\u015bredniowiecznym zwyczajem, El\u017cbieta\u00a0ju\u017c jako dziecko zosta\u0142a przyobiecana na\u00a0przysz\u0142\u0105 \u017con\u0119 dla\u00a0najstarszego syna – Hermana I, landgrafa\u00a0Turyngii i\u00a0Hesji, hrabiego\u00a0– palatyna saskiego, r\u00f3wnie\u017c\u00a0o imieniu Herman. W\u00a0zwi\u0105zku z\u00a0tym w\u00a01211 r., czwartym\u00a0roku \u017cycia przywieziono El\u017cbiet\u0119, hojnie\u00a0wyposa\u017con\u0105 przez kr\u00f3lewskich rodzic\u00f3w, na\u00a0zamek w\u00a0Wartburgu ko\u0142o Eisenach, w\u00a0Turyngii, gdzie\u00a0by\u0142a wychowywana i\u00a0przygotowywana do\u00a0przysz\u0142ych obowi\u0105zk\u00f3w kr\u00f3lewskich przez Zofi\u0119 z\u00a0Witelsbach\u00f3w, drug\u0105\u00a0\u017con\u0119 landgrafa Hermana I. El\u017cbieta\u00a0zwraca powszechn\u0105 uwag\u0119 swoj\u0105 intensywn\u0105 religijno\u015bci\u0105. Mimo\u00a0niemal\u017ce macierzy\u0144skiej opieki ze\u00a0strony ksi\u0119\u017cnej Zofii jest bole\u015bnie do\u015bwiadczona przez los. W\u00a01216 r. umiera\u00a0jej narzeczony Herman. Zostaje\u00a0jednak zar\u0119czona z\u00a0nast\u0119pnym synem, landgrafa\u00a0Turyngii, dobrze\u00a0sobie znanym Ludwikiem. Ju\u017c\u00a0w 1217 r. po\u00a0\u015bmierci swego ojca, 17\u00a0– letni Ludwik zostaje ksi\u0119ciem Turyngii, Hesji\u00a0i Saksonii.<\/p>\n

\"\"<\/a>Wreszcie,\u00a0cztery lata p\u00f3\u017aniej w\u00a01221 r. w\u00a0ko\u015bciele pw. \u015bw. Jerzego\u00a0w Eisenach 21 – letni Ludwik IV po\u015blubia 14 – letni\u0105 ksi\u0119\u017cniczk\u0119 w\u0119giersk\u0105 El\u017cbiet\u0119. To\u00a0ksi\u0105\u017c\u0119ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo okazuje si\u0119\u00a0w\u00a0kr\u00f3tkim czasie bardzo szcz\u0119\u015bliwe i\u00a0udane. By\u0142a\u00a0to g\u0142\u0119boko kochaj\u0105ca si\u0119\u00a0para ma\u0142\u017ce\u0144ska.<\/p>\n

W\u00a01222 r., przychodzi\u00a0na \u015bwiat pierwsze ich\u00a0dziecko: syn Herman. P\u00f3\u017aniej\u00a0El\u017cbieta urodzi swemu m\u0119\u017cowi jeszcze dwie c\u00f3rki: w\u00a01224 r. Zofi\u0119\u00a0i w\u00a01227 r., ju\u017c\u00a0kilka tygodni po\u00a0\u015bmierci Ludwika – Gertrud\u0119 p\u00f3\u017aniejsz\u0105 opatk\u0119 Premonstratensek w\u00a0Altenbergu.. Ju\u017c\u00a0w\u00f3wczas zas\u0142yn\u0119\u0142a z\u00a0wielkiej pobo\u017cno\u015bci i\u00a0licznych akt\u00f3w mi\u0142osierdzia. Dowodem\u00a0tego by\u0142 chocia\u017cby ufundowany przez m\u0142od\u0105 ksi\u0119\u017cn\u0105 szpital dla\u00a0ubogich w\u00a0Wartburgu. Ludwik\u00a0uwa\u017ca\u0142 jednak, \u017ce\u00a0czasem w\u00a0swojej dzia\u0142alno\u015bci dobroczynnej posuwa si\u0119\u00a0za daleko. Jak\u00a0g\u0142osi, jedna\u00a0z najpopularniejszych legend o\u00a0\u017cyciu przysz\u0142ej \u015bwi\u0119tej, gdy\u00a0pewnego dnia, nios\u0142a\u00a0dla miejscowej biedoty chleb ukryty w\u00a0fa\u0142dach p\u0142aszcza m\u0105\u017c zast\u0105pi\u0142 jej drog\u0119, czyni\u0105c\u00a0wyrzuty, \u017ce\u00a0uw\u0142acza swojej wysokiej godno\u015bci, udzielaj\u0105c\u00a0bezpo\u015bredniej pomocy g\u0142odnym. Za\u017c\u0105da\u0142\u00a0r\u00f3wnocze\u015bnie, aby\u00a0mu pokaza\u0142a, co\u00a0ukrywa w\u00a0swoich szatach. Gdy\u00a0El\u017cbieta rozchyli\u0142a p\u0142aszcz, mimo\u00a0zimowej pory wypad\u0142a spod niego wi\u0105zanka r\u00f3\u017c. Ale\u00a0szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 okazuje ludziom chorym, kt\u00f3rych\u00a0sytuacja w\u00a0jej czasach by\u0142a wyj\u0105tkowo trudna.<\/p>\n

\"\"<\/a>W 1223 r. do\u00a0Turyngii przybywaj\u0105 pierwsi franciszkanie. Ksi\u0119\u017cna\u00a0nawi\u0105zuje kontakt z\u00a0jednym z\u00a0nich – bratem Rodegerem z\u00a0Eisenach, poprzez\u00a0kt\u00f3rego bli\u017cej poznaje idee \u017cyciowe biedaczyny z\u00a0Asy\u017cu. W\u00a01227 r. szcz\u0119\u015bliwe\u00a0ma\u0142\u017ce\u0144stwo El\u017cbiety ulega tragicznemu wstrz\u0105sowi. Oto\u00a0w tym\u017ce roku, w\u00a0Brindisi we W\u0142oszech, w\u00a0drodze na\u00a0wypraw\u0119 krzy\u017cow\u0105, pod\u00a0przewodnictwem cesarza Fryderyka II, podczas\u00a0epidemii umiera jej m\u0105\u017c Ludwik. Dla\u00a0El\u017cbiety, kt\u00f3ra\u00a0liczy\u0142a w\u00f3wczas zaledwie 20 lat rozpocz\u0105\u0142 si\u0119\u00a0trudny i\u00a0bolesny czas \u017cycia we wdowie\u0144stwie.<\/p>\n

W\u00a0ko\u0144cu otrz\u0105sn\u0105wszy si\u0119\u00a0z\u00a0wielkiej rozpaczy po\u00a0straci m\u0119\u017ca, zgodnie\u00a0z franko\u0144skim prawem spadkowym, dobrowolnie\u00a0wraz z\u00a0tr\u00f3jk\u0105 dzieci, opu\u015bci\u0142a\u00a0zamek w\u00a0Wartburgu. Na\u00a0kr\u00f3tko osiedli\u0142a si\u0119\u00a0w\u00a0Eisenach, gdzie\u00a0do dzisiaj znajduje si\u0119\u00a0ko\u015bci\u00f3\u0142, w\u00a0kt\u00f3rym d\u0142ugo i\u00a0cz\u0119sto modli\u0142a si\u0119, a\u00a0nast\u0119pnie na\u00a0zamku w\u00a0Pottenstein w\u00a0Bawarii. Znalaz\u0142a\u00a0tam opiek\u0119 swego brata ze\u00a0strony matki, biskupa\u00a0Bambergu Ekberta, kt\u00f3ry\u00a0zamierza\u0142 j\u0105 wyda\u0107 ponownie za\u00a0m\u0105\u017c i\u00a0to za\u00a0samego cesarza – Fryderyka II. Przeszkodzi\u0142\u00a0temu, z\u0142o\u017cony\u00a0przez El\u017cbiet\u0119, wspomniany\u00a0\u015blub dozgonnego wdowie\u0144stwa, a\u00a0tak\u017ce sprzeciw wasali zmar\u0142ego m\u0119\u017ca.<\/p>\n

\"\"<\/a>Ostatecznie\u00a0zamieszka\u0142a na\u00a0sta\u0142e w\u00a0Martburgu, gdzie\u00a0z najwi\u0119ksz\u0105 ofiarno\u015bci\u0105, bez\u00a0reszty po\u015bwi\u0119ci\u0142a si\u0119\u00a0akcji dobroczynnej, szczeg\u00f3ln\u0105\u00a0opiek\u0105 otaczaj\u0105c ludzi cierpi\u0105cych, kalekich\u00a0i tr\u0119dowatych. W\u00a0tym celu zbudowa\u0142a kolejne szpitale, najpierw\u00a0w Gotha, a\u00a0nast\u0119pnie w\u00a0samym Martburgu, pw. \u015bw. Franciszka\u00a0z Asy\u017cu. W\u00a0Wielki Pi\u0105tek 24 marca 1228 r. zamieni\u0142a\u00a0na sta\u0142e ksi\u0105\u017c\u0119c\u0105 sukni\u0119 na\u00a0szary i\u00a0ubogi habit III Zakonu \u015bw. Franciszka\u00a0z Asy\u017cu, wraz\u00a0ze swoimi s\u0142u\u017c\u0105cymi i\u00a0pomocnicami w\u00a0dzia\u0142alno\u015bci charytatywnej: Gud\u0105 i\u00a0Izentrud\u0105. Sk\u0142ada\u00a0r\u00f3wnocze\u015bnie kolejne surowe i\u00a0wymagaj\u0105ce \u015bluby, \u017ce\u00a0\u201e za\u00a0nic b\u0119dzie sobie poczytywa\u0107 wszystkie ziemskie dobra i\u00a0zaszczyty, \u017ce\u00a0zniesie ka\u017cde poni\u017cenie i\u00a0wzgard\u0119 i\u00a0\u017ce wyrzeka si\u0119\u00a0swoich krewnych i\u00a0nawet w\u0142asnych dzieci\u201d. W\u00a0Marburgu i\u00a0okolicy, nadal\u00a0z godnym podziwu po\u015bwi\u0119ceniem s\u0142u\u017cy i\u00a0opiekuje si\u0119\u00a0ubogimi i\u00a0chorymi. Coraz wi\u0119ksz\u0105 rol\u0119 w\u00a0\u017cyciu duchowym El\u017cbiety odgrywa\u0142 jej duchowy przewodnik – Konrad z\u00a0Marburga – s\u0142awny w\u00a0ca\u0142ej \u00f3wczesnej Europie kaznodzieja i\u00a0inkwizytor, ubogi\u00a0jak prawdziwy mnich zakonu \u017cebraczego, surowy\u00a0zar\u00f3wno wobec siebie jak\u00a0i\u00a0innych, nieustaj\u0105cy\u00a0w nawo\u0142ywaniu do\u00a0wypraw krzy\u017cowych i\u00a0do walki o\u00a0czysto\u015b\u0107 wiary, i\u00a0obyczaj\u00f3w.<\/p>\n

\"\"<\/a>El\u017cbieta\u00a0widzia\u0142a nim prawdziwego wys\u0142annika Boga. \u017bycie\u00a0jej w\u00a0kr\u00f3tkim czasie nacechowane wielk\u0105 osobist\u0105 ascez\u0105, nabra\u0142o\u00a0wr\u0119cz doskona\u0142ego charakteru. Pokorne\u00a0i bezwarunkowe przyjmowanie woli Bo\u017cej, postawi\u0142o\u00a0El\u017cbiet\u0119 w\u00a0rz\u0119dzie najwi\u0119kszych mistyk\u00f3w \u015bredniowiecznych. W\u00a0nocy z\u00a016 na\u00a017 listopada 1231 r., wycie\u0144czona\u00a0s\u0142u\u017cb\u0105 dobroczynn\u0105 w\u00a0minionych miesi\u0105cach i\u00a0latach oraz osobistymi umartwieniami, El\u017cbieta\u00a0umiera w\u00a0powszechnej opinii o\u00a0\u015bwi\u0119to\u015bci – odchodzi z\u00a0tego \u015bwiata i\u00a0rodzi si\u0119\u00a0dla nieba. 19\u00a0listopada 1231 r. zostaje\u00a0pochowana w\u00a0kaplicy szpitalnej \u015bw. Franciszka. Bezpo\u015brednio\u00a0po \u015bmierci rozpoczynaj\u0105 si\u0119\u00a0pielgrzymki do\u00a0jej grobu. Konrad\u00a0z Marburga zwraca si\u0119\u00a0do \u00f3wczesnego papie\u017ca Grzegorza IX o\u00a0wszcz\u0119cie procesu kanonizacyjnego zmar\u0142ej ksi\u0119\u017cnej. Przesy\u0142a\u00a0do Rzymu oficjalny list z\u00a0jej \u017cyciorysem. Opisuje\u00a0w nim \u015bwi\u0105tobliwe \u017cycie swojej podopiecznej, stwierdzaj\u0105c,\u00a0\u017ce obok jej nieustannych czyn\u00f3w mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, za\u015bwiadczy\u0107\u00a0mo\u017ce, i\u017c\u00a0nie widzia\u0142 w\u00a0\u017cyciu kobiety \u017cyj\u0105cej w\u00a0g\u0142\u0119bszej kontemplacji. Opisuj\u0105c\u00a0za\u015b jej agoni\u0119, podkre\u015bla\u00a0stan jej zachwytu, jakby\u00a0by\u0142a nape\u0142niona niebia\u0144sk\u0105 rado\u015bci\u0105. Podobne\u00a0pisemne \u015bwiadectwo o\u00a0\u017cyciu swojej pani, z\u0142o\u017cy\u0142y\u00a0jej s\u0142u\u017c\u0105ce, tercjanki\u00a0przy szpitalu \u015bw. Franciszka.<\/p>\n

\"\"<\/a>Papie\u017c\u00a0powo\u0142uje specjalne komisje, kt\u00f3re\u00a0dokonuj\u0105 przes\u0142ucha\u0144 \u015bwiadk\u00f3w \u017cycia El\u017cbiety, wed\u0142ug\u00a0wymaga\u0144 \u00f3wczesnych przepis\u00f3w ko\u015bcielnych. Ostatecznie\u00a0w Zielone \u015awi\u0119ta, 27\u00a0maja 1235 r. papie\u017c\u00a0Grzegorz IX, rezyduj\u0105c\u00a0w tym czasie, w\u00a0Perugii, uroczy\u015bcie\u00a0w miejscowym ko\u015bciele dominikan\u00f3w, kanonizuje\u00a0El\u017cbiet\u0119 W\u0119giersk\u0105, nazwan\u0105\u00a0te\u017c El\u017cbiet\u0105 z\u00a0Turyngii, zaliczaj\u0105c\u00a0j\u0105 w\u00a0poczet \u015bwi\u0119tych Ko\u015bcio\u0142a Powszechnego. W\u00a0zreformowanym kalendarzu liturgicznym \u015bwi\u0119to ku czci \u015bw. El\u017cbiety\u00a0W\u0119gierskiej przypada w\u00a0dniu 17 listopada. Wkr\u00f3tce\u00a0po kanonizacji kult \u015bw. El\u017cbiety\u00a0\u017cywy ju\u017c bezpo\u015brednio po\u00a0jej \u015bmierci, rozwin\u0105\u0142\u00a0si\u0119 jeszcze bardziej w\u00a0ca\u0142ej Europie. Jej\u00a0relikwie znajdowa\u0142y si\u0119\u00a0pocz\u0105tkowo w\u00a0kaplicy, ufundowanego\u00a0przez ni\u0105 szpitala \u015bw. Franciszka\u00a0z Magdeburgu. Nast\u0119pnie\u00a0uroczy\u015bcie zosta\u0142y przeniesione w\u00a0obecno\u015bci niezliczonych rzesz prostych pielgrzym\u00f3w jak\u00a0i\u00a0mo\u017cnow\u0142adc\u00f3w na\u00a0czele z\u00a0cesarzem Fryderykiem II, rodzin\u0105\u00a0\u00f3wczesnego landgrafa Turyngii i\u00a0dzie\u0107mi El\u017cbiety do\u00a0nowego ko\u015bcio\u0142a, pw. nowej\u00a0\u015awi\u0119tej, kt\u00f3rej\u00a0kult i\u00a0popularno\u015b\u0107 trwa po\u00a0dzie\u0144 dzisiejszy. Uwa\u017ca\u00a0si\u0119 powszechnie, \u017ce\u00a0poza Matk\u0105 Bo\u017c\u0105, to\u00a0\u015bw. El\u017cbieta\u00a0jest kobiet\u0105, kt\u00f3ra\u00a0obiera tak\u00a0wielk\u0105 i\u00a0powszechn\u0105 cze\u015b\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a>W krajach europejskich kult \u015bw. El\u017cbiety,\u00a0kt\u00f3rej relikwie dzisiaj cz\u0119\u015bciowo znajduj\u0105 si\u0119\u00a0w\u00a0Wiedniu i\u00a0Brukseli, szerzyli\u00a0przede wszystkim franciszkanie, a\u00a0tak\u017ce cystersi i\u00a0dominikanie, wpisuj\u0105c\u00a0bardzo wcze\u015bnie jej \u015bwi\u0119to do\u00a0swoich kalendarzy, a\u00a0tak\u017ce zakony rycerskie. Ju\u017c\u00a0od lat czterdziestych XIII wieku rozpocz\u0119to wznosi\u0107 pod jej wezwaniem, g\u0142\u00f3wnie\u00a0w stylu gotyckim, liczne\u00a0ko\u015bcio\u0142y i\u00a0kaplice: na\u00a0W\u0119grzech, w\u00a0Niemczech, w\u00a0Polsce, Niderlandach,\u00a0Francji, Hiszpanii,\u00a0we W\u0142oszech a\u00a0nawet w\u00a0Anglii. Szybko\u00a0sta\u0142a si\u0119\u00a0patronk\u0105 chorych, cierpi\u0105cych,\u00a0\u017cebrak\u00f3w oraz piekarzy. Jest\u00a0dzisiaj patronk\u0105 trzech zakon\u00f3w \u015bw. Franciszka\u00a0z Asy\u017cu, jak\u00a0r\u00f3wnie\u017c Niemiec i\u00a0W\u0119gier. Sztuka sakralna przedstawia \u015bw. El\u017cbiet\u0119\u00a0W\u0119giersk\u0105 jako ksi\u0119\u017cniczk\u0119 w\u00a0ozdobnej kr\u00f3lewskiej sukni, albo\u00a0najcz\u0119\u015bciej jako tercjank\u0119 franciszka\u0144sk\u0105, zwykle\u00a0z atrybutami dzie\u0142 mi\u0142osierdzia – z\u00a0chlebem, z\u00a0rybami, z\u00a0dzbanem wody i\u00a0z \u017cebrakiem u jej st\u00f3p. Malowid\u0142a\u00a0sakralne najcz\u0119\u015bciej przedstawiaj\u0105 El\u017cbiet\u0119 jako opiekunk\u0119 chorych: daj\u0105c\u0105 pi\u0107 tr\u0119dowatym, karmi\u0105c\u0105\u00a0\u0142y\u017ceczk\u0105 chorego, myj\u0105c\u0105\u00a0w otoczeniu chorych g\u0142ow\u0119 jednego z\u00a0nich albo rozdaj\u0105c\u0105 ubogim odzie\u017c czy ofiarowuj\u0105c\u0105 ja\u0142mu\u017cn\u0119 \u017cebrakom. Cz\u0119sto\u00a0te\u017c jest przedstawiana \u015bw. El\u017cbieta\u00a0z r\u00f3\u017cami u jej st\u00f3p, w\u00a0nawi\u0105zaniu do\u00a0znanej opowie\u015bci z\u00a0jej \u017cycia ma\u0142\u017ce\u0144skiego z\u00a0ksi\u0119ciem Ludwikiem. St\u0105d\u00a0te\u017c w\u00a0ikonografii g\u0142\u00f3wnymi symbolami El\u017cbiety s\u0105: chleb, kilka\u00a0monet czy te\u017c r\u00f3\u017ce.<\/p>\n

\"\"<\/a>W Polsce szczeg\u00f3lnie intensywny kult \u015bw. El\u017cbiety\u00a0rozpocz\u0105\u0142 si\u0119\u00a0po\u00a0jej kanonizacji. \u015awiadczy\u00a0o tym przede wszystkim ko\u015bci\u00f3\u0142 pod jej wezwaniem we Wroc\u0142awiu wzniesiony nied\u0142ugo po\u00a0jej kanonizacji. Pod\u00a0wezwaniem \u015bw. El\u017cbiety\u00a0wybudowano jeszcze wiele innych ko\u015bcio\u0142\u00f3w i\u00a0erygowano szereg fundacji. Chronologicznie\u00a0trzeba, wi\u0119c\u00a0wspomnie\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142 cysters\u00f3w w\u00a0Obrze z\u00a0XIII w., ko\u015bci\u00f3\u0142\u00a0w Kluczu ko\u0142o Strzelec Opolskich z\u00a01319 r. nast\u0119pnie\u00a0w S\u0142awniowicach ko\u0142o Nysy w\u00a01370 r., w\u00a0Starym S\u0105czu z\u00a0prze\u0142omu XIV – XV w. ,\u00a0w Dolsku z\u00a0lat 1426 – 1428 i\u00a0alteri\u0119 \u015bw. El\u017cbiety\u00a0w ko\u015bciele Wszystkich \u015awi\u0119tych w\u00a0K\u0105kolewie, nast\u0119pnie\u00a0kaplic\u0119 elektorsk\u0105 pod wezwaniem \u015bw. El\u017cbiety\u00a0w archikatedrze wroc\u0142awskiej pod wezwaniem \u015bw. Jana\u00a0Chrzciciela, ufundowan\u0105\u00a0przez kardyna\u0142a Fryderyka z\u00a0Essen – Darmstadt. Odrodzenie\u00a0kultu \u015bw. El\u017cbiety\u00a0zahamowanego przez reformacj\u0119 nast\u0105pi\u0142o w\u00a0XIX w. i\u00a0XX w., przede\u00a0wszystkim dzi\u0119ki zgromadzeniu zakonnemu si\u00f3str el\u017cbietanek, za\u0142o\u017conemu\u00a0w Nysie w\u00a01842 r., kt\u00f3re\u00a0pod wezwaniem swojej \u015bwi\u0119tej Patronki, budowa\u0142o\u00a0ko\u015bcio\u0142y, kaplice\u00a0i szpitale; mi\u0119dzy innymi w\u00a0latach 1895 – 96 wzniesiono we Wroc\u0142awiu, jeszcze\u00a0jeden ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015bw. El\u017cbiety\u00a0– neogotycki, zwi\u0105zany\u00a0architektonicznie z\u00a0s\u0105siednim szpitalem, a\u00a0w latach 1902 – 1910 podobny w\u00a0Nysie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

7 lipca 1207 r., wed\u0142ug\u00a0przekazanej tradycji na\u00a0zamku w\u00a0Sarospatah na\u00a0W\u0119grzech, albo\u00a0jak m\u00f3wi\u0105 inne \u017ar\u00f3d\u0142a historyczne w\u00a0Bratys\u0142awie, obecnej\u00a0stolicy S\u0142owacji, przysz\u0142a\u00a0na \u015bwiat El\u017cbieta – c\u00f3rka kr\u00f3la w\u0119gierskiego Andrzeja II z\u00a0dynastii Arpad\u00f3w i\u00a0Gertrudy, c\u00f3rki\u00a0Bertolda IV hrabiego Andechs i\u00a0Meranu w\u00a0Bawarii i\u00a0siostry \u015bw. ksi\u0119\u017cnej\u00a0Jadwigi \u015al\u0105skiej. By\u0142a\u00a0trzecim dzieckiem g\u0142\u0119boko pobo\u017cnego kr\u00f3la Andrzeja II, kt\u00f3ry\u00a0przez ca\u0142e swoje panowanie wspiera\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zar\u00f3wno pomoc\u0105 zbrojn\u0105, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"page-fullwidth.php","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/246"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=246"}],"version-history":[{"count":30,"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/246\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":296,"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/246\/revisions\/296"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.elzbieta.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=246"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}